ภาษาของแสงไม่ควรเป็นแค่การเลือกสีสวย แต่ควรเป็นระบบที่มีความหมาย กฎ และการแมปที่ตรวจสอบได้ ตัวอย่างเช่น state ที่มี coherence สูงอาจใช้การไหลที่รวมตัวแน่นขึ้น ในขณะที่ uncertainty สูงอาจเพิ่ม turbulence และการสั่นที่ละเอียดขึ้น
โครงสร้างที่น่าจะใช้ได้คือ 4 ชั้น ได้แก่ state taxonomy, parameter model, color semantics, และ motion grammar เมื่อทั้ง 4 ชั้นนิ่งแล้ว interface จะไม่ใช่แค่ animation แต่เป็นการสื่อสารที่มีไวยากรณ์ของตัวเอง